Gestolen dixi

Laatst bevond ik mij weer eens op een illegaal feestje. Dit moet ik af en toe doen om de vele avonden die ik in mijn onesie op de bank doorbreng te compenseren. Netflix, thee en een dekentje. Je kent het wel. Straks denken mensen nog dat ik nu al op mijn 27e een saaie oma ben. Moeten we niet hebben. Afijn, ik zaterdagnacht mijn koekblik in en op naar het feest. Zoals de meeste illegale feestjes bevond deze zich ook in een industriegebied. Midden in de nacht reed ik door de uitgestorven straten, op zoek naar een verstopt feestje. Een goed verstopt feestje weliswaar. 

Ik parkeerde tegelijkertijd met een man die er niet uitzag alsof hij naar een gala avond ging. Hij vond het nodig om een eerst nog boom te kwellen met zijn afvalstoffen. Kennelijk had ik de goede locatie gevonden. Samen liepen we door het hek heen. Van de organisator, die ik overigens niet ken, krijg ik meteen een knuffel. De wildplasser wilde mij een hand geven en zich voorstellen. Nu gaf ik aan dat ik zojuist gezien had dat hij kennelijk niet zo’n sterke blaas had, dus voor de hand bedankte ik vriendelijk. Hygiëne hè mensen, waar je ook bent, altijd belangrijk! 

De organisator vertelde inmiddels trots dat ze een dixi gestolen hadden voor vanavond. Ding was nog schoon ook. Gewapend met de zaklamp op mijn telefoon was het best te doen. Toen de meesten er waren werd er een gezamenlijke meditatie gehouden. Stonden we dan, hand in hand in een kring. Ogen dicht en helemaal de energie voelen. Goh wat waren we toch allemaal in het moment. De zelfliefde of MDMA stroomden door onze lichamen heen. We sloten af met een knuffel. Nogmaals een kwestie van liefde of een overmatige aanmaak van serotonine. Binnen dansden we op een soort mix van house en spirituele muziek. Zo nu en dan werd het ondersteund door een wat zwaardere beat. 

Om de koude nacht buiten nog enigszins aangenaam te maken zaten we rond een kampvuur. Knus verhalen te delen over favoriete soorten drugs. Want ja, verhalen over bijzondere ervaringen horen bij een kampvuur. Geen avontuur waarbij je backpackend, verregend en zonder cash midden in de nacht een of ander dorp in Thailand probeerde te verlaten. Nee hier hoor je avonturen te vertellen waarbij je door LSD de meest mooie patronen zag, uiteraard wel in een afgelegen bos in Amerika. Een drugstrip in een appartement in Almere maakt toch wat minder indruk. Na mijn vierde thee vond deze oma het wel mooi geweest. Terug mijn scheurijzer in en zorgen dat ik weer zo snel mogelijk met mijn dekentje op de bank kan liggen. Het moet niet té gek worden.